top of page

Czy Izrael jest państwem dojrzałym?


Być może właśnie przechodzimy przez znaczącą fazę dojrzewania. Nie rozumiejąc jeszcze w pełni tego, co się w nas dzieje, możemy zobaczyć, jak nasze obawy znacząco zmieniły się i powróciły do stanu sprzed 7 października ubiegłego roku. To, co niepokoiło nas przed tragicznymi wydarzeniami tamtej daty i trwającą od tego czasu wojną, z perspektywy czasu wydaje się błahe. Wiele osób dokonuje introspekcji inaczej niż wcześniej i zastanawia się nad swoimi następnymi krokami w życiu.

 
To jak dziewczyna, która zafiksowała się na punkcie swojej lalki. Jej świat kręcił się wokół małego pakunku plastiku i materiału, a ona wkładała całe swoje serce w każdy aspekt jego pielęgnacji.

Podczas gdy dziewczynka zajmowała się lalką, w jej domu było prawdziwe dziecko. Dziewczyna jednak nie była zainteresowana „lalką z prawdziwego życia”. Jej matka jednak niemal całkowicie skupiła się na dziecku. Te różne poziomy ilustrują to, co uważamy za ważne na różnych etapach naszego dojrzewania.


Nasze społeczeństwo przypominało tę laleczkę. Jeśli chodzi o wartości przenikające społeczeństwo, troskę o siebie, obojętność na innych i atmosferę podziałów, w której każdy żyje w swoich osobistych zbiornikach przeciwko wszystkim innym, staje w obronie swoich własne zdanie wbrew wszystkim innym, panowało niepodzielnie – przynajmniej do wydarzeń z 7 października. Potem nagle to tak, jakbyśmy zaczęli się budzić i widzieć, że dzielimy wspólne dziecko w prawdziwym życiu, które potrzebuje naszej ciągłej opieki jego zdrowy rozwój. Od tego czasu to zwykłe dziecko zmusiło nas do wyrośnięcia z naszego dziecięcego stylu życia.

 

Angażowanie się wyłącznie we własnym interesie wydaje się przestarzałe i niekorzystne dla kogokolwiek w obecnej sytuacji. Jednak z tego samego powodu nawiązanie prawdziwych relacji jest wciąż nieznanym terytorium. Przejścia od egocentryzmu do skupienia się na korzyściach dla innych nie da się dokonać w jednej chwili, w związku z czym oscylujemy w stanie pomiędzy miłością własną a spójnością społeczną.


Pomimo przywiązania dziewczynki do lalki, mama zachęcała ją do spędzania czasu z młodszym braciszkiem. Stopniowo zaczęła nawiązywać kontakt z dzieckiem, znajdując sposoby na jego uspokojenie i zrozumienie jego potrzeb, zwracając coraz większą uwagę na jego rozwój.


W naturze istnieje siła napędowa, która nieustannie popycha nas w stronę stanów rosnącego połączenia, dojrzewania w naszych wzajemnych postawach i angażowania się w dynamiczne relacje na żywo. 7 października i wojna, która po nim nastąpiła, zapoczątkowały nasze nienawistne i prowadzące do podziałów postępowanie wobec siebie aż do tej daty.


Od tego czasu skierowaliśmy naszą uwagę na nowe wspólne zaangażowanie, które w pewnym stopniu nas zbliżyło, i mam nadzieję, że nie tylko pozwolimy, aby tragedia i wojna utrzymały nas w takim stanie, ale że po zakończeniu wojny podejmiemy dalsze kroki na drodze do jeszcze większej dojrzałości – poprzez dobrowolne kultywowanie pozytywnych powiązań ze sobą ponad pragnienia i opinie, które się pojawią, aby ponownie rzucić wyzwanie sile kierunku, w którym się trzymamy.


Przyjęcie i realizowanie potrzeby ciągłego podnoszenia jakości naszych połączeń nie tylko zapewni nam bezpieczeństwo i pokój, ale będzie także inspirującym, jednoczącym przykładem dla innych społeczeństw na całym świecie. Co więcej, pozytywne skutki rozprzestrzeniające się w ludzkiej świadomości mogą potencjalnie wpłynąć na poważną zmianę w kierunku globalnego pokoju i harmonii, jakiej nigdy jeszcze nie doświadczyliśmy.

 

Michael Laitman
Doktor filozofii, profesor ontologii i teorii poznania, jest założycielem i dyrektorem Międzynarodowej Akademii Kabały, Bnei Baruch oraz Instytutu Badań Kabały imienia J. Aszlaga (ARI – Ashlag Research Institute)

31 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie
bottom of page